Ernesto Morales Licea

Dopiero gdy wydarzenia w Egipcie przybrały formę masowego ruchu, kubańska prasa zdecydowała się opisać wybrane zdarzenia Arabskiej Wiosny. Oczywiście ani wcześniej ani później nie opublikowała nic na temat wieców i manifestacji w Tunezji i Jemenie, i nie opisała usunięcia Hosni Mubaraka. Na temat Libii i upadku Muamara Kadaffiego media na Kubie ograniczyły się do oczerniania NATO, nie wspominając o ruchu społecznym przeciwko dyktatorowi. Wydarzenia w Syrii prawie w ogóle nie są relacjonowane.

Jako że żaden kubański artysta rezydujący na wyspie nie wygrał nagrody w 2011 roku, media na Kubie wychwalały tylko portorykański duet Calle 13, nie wspomniając o kubańskich artystach  emigracji, którzy także zdobyli wyróżnienia. Nagrody otrzymali: Amaury Gutiérrez, Lena Burke, Paquito D 'Rivera i pośmiertnie Israel López "Cachao".

3. Raport specjalny ONZ na temat programu nuklearnego Iranu

W listopadzie Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej przedstawiła szczegółowy raport, w którym udowadniała, że Teheran nie rezygnuje z planu nuklearnego i pracuje nad wzbogaceniem uranu. Ani jedno słowo z tego raportu nie zostało opublikowane na Kubie, która jest sojusznikiem Iranu.

4. Skazani za stręczycielstwo dzieci

Pięć osób zostało powiązanych ze śmiercią 12-letniej dziewczynki zmuszanej do prostytucji w mieście Bahamo. Cztery z oskarżonych osób zostało aresztowanych i skazanych za stręczycielstwo dzieci na od 10 do 30 lat. Trzy ze skazanych osób to obywatele Włoch. Pomimo narodowego i międzynarodowego zamieszania wokół śmierci dziewczynki, kubańska prasa nie relacjonowała sprawy.

5. Dezercja sportowców

Do grona dobrze zapowiadających się graczy takich jak miotacz Gerardo Concepción i piłkarz Yosniel Mesa, którzy uciekli z Kuby, w 2011 roku  dołączyli dwaj kolejni sportowcy. Wielki Yoeanis Cespedes, członek drużyny bejsbolowej,  uciekł na łodzi do Dominikany. Pływak Rafael Castillo uciekł w podobny sposób do Stanów Zjednoczonych, gdzie poprosił o azyl polityczny. W mediach kubańskich oczywiście nie pojawiła się żadna wzmianka na ten temat.  

6. Kubanohiszpanie

W 2011 roku Kuba ustanowiła rekord w liczbie złożonych wniosków o hiszpańskie obywatelstwo. Według gazety El Mundo konsulat Hiszpanii w Hawanie do tej pory nadał obywatelstwo około 66 tysiącom Kubańczyków, a zakłada się, że około 190 tysięcy mieszkańców wyspy stanie się obywatelami Hiszpanii. Na Kubie prasa milczy na ten temat, a strony internetowe z informacją, jak aplikować o obywatelstwo, są blokowane.

7. Rak Hugo Chaveza

Na temat operacji wenezuelskiego prezydenta mała oficjalna wzmianka pojawiła się w czerwcu ub. r. Relacje na temat kolejnych chemioterapii w Hawanie, nawrotu choroby, wizyt w szpitalu w Caracas i w ogóle wszelkie informacje na temat choroby Chaveza praktycznie nie istniały w prasie kubańskiej.

8. Wizyta Billa Richarsdona

Dopiero po tym jak były gubernator Nowego Meksyku, Bill Richardson, wyraził swoje niezadowolenie z nieudanej wizyty we wrześniu w Hawanie, kubańska prasa zabrała głos podając powody, dla których rząd nie pozwolił Richardsonowi spotkać się z Alanem Grossem i przywieźć go z powrotem do USA.

9. Kontrowersja wokół Pablo Milanesa

Ani wizyta w Miami jednego z najważniejszych pieśniarzy Nueva Trova, Pablo Milanesa, ani jego oskarżające oświadczenia na temat represji Dam w Bieli i centralizacji władzy nie pojawiły się w prasie na Kubie. Tylko dzięki niezależnym źródłom informacji Kubańczycy dowiedzieli się o kontrowersyjnym koncercie Pablo Milanesa na AA Arena w Miami.

10. Pierwszy ślub gejowski na Kubie

Wydarzenie było szeroko komentowane w prasie międzynarodowej, ale w mediach kubańskich nikt nie napisał o ślubie Wendy Iriepa i Ignacio Estrady. Ten jedyny w swoim rodzaju ślub odbył się w symbolicznym dla Kuby dniu, 13 sierpnia – w dzień urodzin Fidela Castro.

11. Rekordowa korupcja

Eksperci ds. Kuby uznali 2011 rok „rokiem korupcji na wyspie”. Skandale wokół kopalni niklu (Sherritt International i Cubaníquel), firmy telekomunikacyjnej (Empresa de Telecomunicaciones de Cuba), Kubańskiej Federacji Siatkówki, przemysłu tytoniowego i wielu innych firm doprowadziło do dymisji ministrów. Przypadki korupcji zostały albo opisane w dość lapidarny sposób, albo zostały całkowicie pominięte w prasie kubańskiej.