People in Need

W okresie styczeń – maj 2008 r. kubańskie władze aresztowały i uwięziły 22 dysydentów i działaczy opozycyjnych. Podczas sporządzania niniejszego raportu 13-tu z nich nadal przebywa w więzieniu. Procesy odbywające się za zamkniętymi drzwiami znamionowały się wieloma uchybieniami. Obrady sądu prowadzone bez udziału opinii publicznej często trwały krótko i były pozbawione podstawowych gwarancji proceduralnych koniecznych przy orzekaniu sprawiedliwych wyroków. Ponad to, na sali obrad stale obecni byli przedstawiciele wojska i krajowych służb bezpieczeństwa. W większości spraw dysydenci zostali oskarżeni i uznani winnymi pod zarzutem szerzenia społecznego zagrożenia, znieważania władz kubańskich i organizowania spisku w celu dokonania bliżej nieokreślonych ataków.

W tym samym czasie, w wyniku obostrzenia prawa czworo z siedemdziesięciu pięciu więźniów sumienia zwolniono z aresztu i skazano na przymusowe wygnanie na terytorium Hiszpanii. Według początkowych przypuszczeń władze miały uwolnić dodatkowo trzech innych skazańców ze wspomnianej grupy siedemdziesięciu pięciu; ostatecznie nie doszło do tego, a imion domniemanych uwolnionych nie ogłoszono. Wiadomo, że prawie pięćdziesiąt osób przebywających w więzieniu z powodów politycznych cierpi na poważne choroby, stan dziesięciu z nich jest krytyczny. Władze kubańskie nie chcą jednak zezwolić, by osoby te zwolniono warunkowo.

1. Ogólne wnioski:

W ostatnich kilku miesiącach prowadzona jest na całej wyspie, a w szczególności poza granicami Hawany i w kubańskich więzieniach, kampania przeciwko dysydentom i działaczom opozycji. Dowodzi ona, że wbrew „kosmetycznym zmianom” ogłoszonym przez rząd Raúla Castro, wszelkie – nawet najdrobniejsze – oznaki krytyki reżimu mogą narazić ich autorów na niebezpieczeństwo.

W maju 2008 roku władze zainicjowały nową kampanię wymierzoną przeciwko dysydentom. Rząd twierdził, że dysponuje niezbitymi dowodami na to, iż niektórzy z członków opozycji byli wspierani finansowo z prywatnych funduszy amerykańskich. Michael Parmly, odchodzący dyrektor sekcji interesów amerykańskich, został oskarżony o to, że podczas swoich kolejnych podróży do Stanów Zjednoczonych przywoził na wyspę pieniądze z Fundacion Rescate Juridica mającą siedzibę w Miami. Telewizyjne spoty oskarżyły Marthę Beatriz Roque Cabello, Laurę Pollan, Jorge’a Luisa Garcíę Pérez (Antúnez), Bertę Soler i Vladimira Roca o wykorzystywanie wspomnianych środków finansowych. Wciąż nie wiadomo jaki będzie oddźwięk stawianych im zarzutów. Biorąc pod uwagę czas, w którym rząd wszczął akcję, wydaje się, że ma ona na celu zdyskredytowanie opozycji i krytyków władzy przed unijnym głosowaniem na temat wspólnego stanowiska Rady wobec sytuacji na Kubie.

Istnieją doniesienia na temat wstrzymania dostępu internetowego na terenie kilku ambasad europejskich na Kubie. Jak podają lokalne źródła, ambasada norweska i słowacka zablokowała internetowe łącze, ambasada Kanady, pomimo obietnic otwarcia kawiarni internetowej dla dysydentów, zaniechała tego zamiaru. Działacze i dysydenci wyrazili obawę o przyszłość internetowego połączenia w ambasadzie Danii, która do tej pory była dla nich jednym z najpewniejszych źródeł Internetu.

2. Więźniowie umierający w areszcie.

Nie będąc w stanie uzyskać informacji ze wszystkich więzień kubańskich, zebraliśmy dane z jedenastu zakładów karnych. Odnotowano tam trzydzieści zgonów. Dodatkowo wspomina się o śmierci dziewięciu innych osób; jednak dane te nie zostały jeszcze potwierdzone. W większości przypadków zgony nastąpiły w wyniku zawału mięśnia sercowego (ataku serca). Niesprzyjające więzienne warunki wraz z brakiem możliwości uzyskania odpowiedniej pomocy medycznej i możliwości poddania się leczeniu mogły istotnie wpłynąć na liczbę zgonów. Istnieją dowody, że zatrzymani spotykają się z brutalnym traktowaniem ze strony strażników i funkcjonariuszy zakładów karnych. Kilka osób zmarło w wyniku samobójstwa.

• Genrry Ordóñez Quiñónez zmarł 1 stycznia 2008 w zakładzie karnym Ariza 2 w Cienfuegos
• Trzech więźniów zmarło w zakładzie karnym Kilo 7 w Camagüey: Ismario Álvarez Andrades (28 stycznia 2008) zginął w wyniku brutalnego pobicia przez strażników. Dennis Pupo Samora (18 stycznia 2008), Rafael Sierra García (23 lutego 2008)
• Eliecer Vergara Pino zmarł 30 stycznia 2008 w zakładzie karnym Pendiente w Santa Clara
• Czterech więźniów zmarło w zakładzie karnym Combinado w Guantánamo: Neuvis Ortiz Machado (20 kwietnia 2008), Tomás Pantójas Rodríguez (16 lutego 2008) Carlos Cobas Gaínza (21 lutego 2008) i Pascual Correa (23 lutego 2008)
• Leonardo Delgado Díaz zmarł w marcu 2008 w zakładzie karnym Ariza 2 w Cienfuegos w wyniku zaawansowanej gruźlicy, po tym jak odmówiono mu pomocy medycznej
• Jorge Luis Acuña Arias został zamordowany przez współwięźnia Adriána Guillén Gonzáles w zakładzie karnym La 60 w Isla de Pinos w trzecim tygodniu marca 2008
• Jorge Ramírez Montesino zmarł 22 marca 2008 w zakładzie karnym Kilo w Pinar del Río
• Andrés Vázquez Rodríguez zmarł 24 marca 2008 w zakładzie karnym Guanajay w prowincji Hawany.
• Michael Santos Depara zmarł 1 kwietnia 2008 w zakładzie karnym Las Mangas w Granma
• Fernando Hurtado Carrillo zmarł 5 kwietnia 2008 w zakładzie karnym Ariza 1 w Cienfuegos
• Yislandis Gómez Izquierdo (23 l.) zmarł z powodu ataku serca 16 kwietnia 2008 w zakładzie karnym Ariza 1 w Cienfuegos
• Maximiliano Troncoso Aguilar zmarł 17 kwietnia 2008 w zakładzie karnym Ariza 1 w Cienfuegos
• Luís González Díaz zmarł 19 kwietnia 2008 w zakładzie karnym Cuba Sí Prison w Holguín
• Israel Torres González (37 l.) zmarł w wyniku ataku serca 19 kwietnia 2008 w zakładzie karnym w Las Mangas Viejas w Granma

3. Aresztowani i skazani

• 11 stycznia 2008 w Bayamo zatrzymano 4 młodych demonstrantów za wygłaszania antyrządowych haseł. Dwóch z nich, Yoandri Gutiérrez Vargas i Rigoberto Samora Rodríguez, wciąż przebywa w zakładzie karnym w Nueva las Mangas w Granma
• 15 stycznia 2008 działacz Dixán Saavedra Prat został skazany w zamkniętym procesie na podstawie domniemania o „niebezpieczeństwie popełnienia publicznego przestępstwa”
• 25 stycznia 2008 Víctor Luís Albrisa Díaz, (19 l.) został skazany na dwa i pół roku więzienia Violeta w Ciego de Ávil na podstawie domniemania o „niebezpieczeństwie popełnienia społecznego przestępstwa” (ang. „pre-criminal social dangerousness”)
• 1 lutego 2008 Deisy Talavera López została wzięta do żeńskiego zakładu karnego la Belloté w Matanzas. Podczas aresztowania złamano jej prawą rękę, zakuto w łańcuch i kopano po głowie
• 6 lutego 2008, dysydent Rafael Meneses Pupo został skazany przez Miejski Trybunał Banes na dwa lata więzienia
• 19 lutego 2008 w Santa Clara, niezależny dziennikarz i fotograf Filiberto Pérez del Sol został zatrzymany przez agentów reżimu z powodu pisania artykułów dotyczących ubogich warunków bytowych ludności zamieszkującej przedmieścia
• 21 lutego 2008 grupa młodych ludzi została aresztowana w Hawanie przez specjalnych funkcjonariuszy policji pod zarzutem homoseksualizmu.
• 25 marca 2008 działacze Adel Ramón López Nápoles i Santo del Pozo Rodríguez zostali skazani na 3 lata pozbawienia wolności prze Miejski Trybunał Isla de Pinos za nielegalne opuszczenie terytorium państwa.
• w marcu Juan Bermúdez Toranzo, José Luis Rodríguez Chávez i Leodán Mangana López, działacze fundacji Fundación Cubana de Derechos Humanos (FCDH) zostali aresztowani i skazani na 4 lata więzienia bez. publicznego procesu, przy zachowaniu nielicznych gwarancji proceduralnych i bez możliwości kontaktu z rodzinami. Żona José Luisa (Daymí Nazaret Pereira) została skazana na dwa lata aresztu domowego. Arquímides Camacho Millán wciąż przebywa w zakładzie karnym w Valle Grande oczekując na proces.
• 1 kwietnia 2008 José Díaz Silva, prezydent opozycyjnej organizacji Nowa Republika, został skazany przez Miejski Trybunał Boyeros na 4 lata więzienia na podstawie domniemania o „niebezpieczeństwie popełnienia społecznego przestępstwa”
• 3 kwietnia 2008 Isrrael Sagarra Martínez został skazany przez Miejski Trybunał Aguada w Pasajeros na trzy lata więzienia na podstawie domniemania o „niebezpieczeństwie popełnienia społecznego przestępstwa” i kontakty z dysydentami
• 8 kwietnia 2008 w Colón w Matanzas policja otoczyła dom działacza Juana Pedroso Esquivel, a następnie oskarżyła go i innych dysydentów o działalność antyrządową
• 21 kwietnia 2008 Abel López Pérez, dyrektor Movimiento de Derechos Humanos Resurrección Martiana i reprezentant Consejo de Relatores de Derechos Humanos de Cuba w Guantánamo, został ponownie wtrącony do więzienia, po tym jak w roku 2005 został skazany na cztery lata pozbawienia wolności za „lekceważenie” i uwolniony warunkowo ze względu na zły stan zdrowia. Pérez cierpiał na żółtaczkę typu B, chroniczną niewydolność nerek i zapalenie stawów
• 22 kwietnia 2008 Mijaíl Capote Aranda został skazany na cztery lata więzienia w el Típico Prison w Manzanillo za atak, brak szacunku i opieranie się aresztowi w lutym 2008. Służby bezpieczeństwa zatrzymały go, gdy krzyczał na ulicy “Abajo Fidel”
• 18 maja 2008, niezależny dziennikarz Roberto de Jesús Guerra Pérez, student prawa Luis Mell Morales Chávez i obrońcy praw człowieka Ricardo Rubén Barreto Fuentes, Higinio Euberto Rodríguez Batista, Osmani Rojas Díaz, Osmani Lazo i Yasmani Fría zostali zatrzymani wczesnym rankiem pod zarzutem „kontaktów z jednostkami wywrotowymi”
• 19 maja 2008, w Lawton, hawańska policja zatrzymała około pięćdziesięciu młodych ludzi oskarżając ich o to, że zachowywali się w sposób niezdyscyplinowany i zabroniony
• 19 maja 2008 działacz na rzecz praw człowieka José Ramón Mendez Cuellar został zatrzymany i oskarżony o to, że zachowywał się w sposób niezdyscyplinowany i zabroniony.

4. Przemoc i nieludzkie traktowanie więźniów

• 8 kwietnia 2008 Bárbaro Carmenate García został bestialsko pobity przez strażników więzienia Kilo 7 w Camagüey. Doktor, który opatrywał Garcię w lokalnym szpitalu, zdiagnozował krwiaki, złamaną kość twarzoczaszki i inne obrażenia
• Polityczni więźniowie: Librado Linares García, Eduardo Pacheco Ortiz i Orlando Zapata zostali osadzeni w celi z więźniami cierpiącymi na gruźlicę. Również w zakładzie karnym Canaleta w Matanazas zanotowano szerzące się przypadki choroby
• Do innych problemów nękających więźniów kubańskich należy prawie całkowity brak opieki medycznej i lekarstw; odmawianie zatrzymanym wykonania międzymiastowych/międzynarodowych połączeń telefonicznych, jak w przypadku Jorge’a Luisa Gonzáleza Tanquero, prezesa Movimiento Independentista Carlos Manuel de Céspedes, skazanego na dwadzieścia lat więzienia i pozbawionego kontaktu z rodziną.

5. Represje przeciwko pokojowym dysydentom: aresztowania, przesłuchania, fizyczna napaść i „actos de repudio”.

• w marcu 2008 personel szpitala na Isla de la Juventud odmówił medycznej opieki niezależnemu dziennikarzowi, Roberto Armando Sanchez Valdes, z uwagi na jego działalność opozycyjną
• 2 kwietnia 2008 działacze Julio César López Rodríguez, Alfredo Fernández Silva i Domingo Lascano zostali aresztowani i zatrzymani na osiem godzin pod zarzutem uczestnictwa w imprezie pokojowej manifestacji
• 5 kwietnia 2008 4 niezależnych związkowców zostało aresztowanych w Pinar del Río i poddanych przesłuchaniu. Policja znalazła przy nich 20 bransoletek CAMBIO, 15 plakatów i innych dokumentów.
• 8 kwietnia 2008 Didio Fernández Luis, prezes “la Comisión Martiana de atención al presidio politico”, został aresztowany pod zarzutem angażowania się w działalność opozycyjną
• 9 kwietnia 2008, 7 działaczy: Orestes Paino Viera, Carlos Ríos García, Carlos Ríos Otero, Aida Valdés Santana, Rafael Ernesto Ávila i Ramón de Jesús Pereda Gutiérrez zostało aresztowanych podczas próby zoorganizowania konferencji prasowej na temat unieważnienia kubańskiego Zgromadzenia Narodowego “Asamblea Nacional del Poder Popular”. Innym działaczom grożono i nękano ich w domach
• 21 kwietnia 2008, 7 działaczy: Idania Llanes Contreras, Yesmi Elena Mena Urbano, Pedro Yordi Tápanes García, Guillermo Fariñas Hernández, Roque Emilio Martínez Angúlo, José Alberto Ocaña Sarsine i éster Fernández Samora zostało aresztowanych w Santa Clara, gdy odwiedzali w szpitalu przyjaciela hospitalizowanego na skutek udziału w strajku głodowym
• 21 kwietnia 2008 policja przerwała pokojową demonstrację zorganizowaną przez Damas de Blanco. Od tego czasu dom Laury Pollan pozostaje pod stałą obserwacją. W wyniku akcji zatrzymano następujące osoby: Noelia Pedraza Jiménez, Dolia Leal Francisco, Bárbara Jiménez Contreras, Alejandrina García de la Riva, Laura Pollán Toledo, Tania Morejón Soca, Juana Gómez Riego, María del Carmen Martínez López, Olga Lidia González Barroso i Berta Soler Fernández. Razem z nimi do aresztu trafił dysydent: Leonardo Miguel Bruzón Ávila. Dodatkowo 21 kwietnia 2008 zatrzymano pod zarzutem obserwowania demonstracji w Hawanie niezależnego dziennikarza, Carlosa Serpa Maceira. Ukarano go karą grzywny w wysokości 30 CUC i z uwagi na stały adres zamieszkania w Isla de la Juventud wydalono go ze stolicy (pomimo faktu, że żona dziennikarza jest na stałe zameldowana w Hawanie)
• 21 kwietnia 2008 Leonardo Miguel Bruzón Ávila, Omar Bustamante Mustelier i Armando Leiva Sánchez zostali zatrzymani na 24 godziny za publiczne nawoływanie do uwolnienia politycznych więźniów
• 26 kwietnia 2008 Fidel Mojena Rivero i Raúl Velásquez Valdés zostali przesłuchani przez policję w Artemisa; pobrano od nich odciski palców, grożono i ukarano grzywną w wysokości 30 peso
• 28 kwietnia 2008 dysydenci usłyszeli groźby ze strony pracowników socjalnych z Isla de la Juventud, po tym jak funkcjonariusze policji oskarżyli ich lenistwo i o łamanie prawa na skutek stanowienia zagrożenia społecznego
• 5 maja 2008 podczas przesłuchania pobito Victora Manuela Leon Piloto. Oskarżono go również o działalność kontrrewolucyjną
• 7 maja 2008 młody kubański aktywista, Maikel Bencomo Rojas, został aresztowany, po tym jak odkryto na jego plecach tatuaż “Abajo Fidel.”. Po ośmiu miesiącach prześladowań przez agentów bezpieczeństwa, skazano go na dwa lata więzienia
• 14 maja 2008 podczas spotkania Partido pro Derechos Humanos dokonano “acto de repudio”
• 21 maja 2008 Noel Gutierrez, działacz na rzecz praw człowieka i były więzień polityczny, po wizycie zagranicznego dyplomaty spotkał się z groźbami ze strony Służby Bezpieczeństwa
• Były więzień sumienia Pedro González Acosta został zatrzymany na ulicy w Pinal del Rio, gdy ze swoim 8-letnim dzieckiem wracał do domu. Przeszukano go i pomimo faktu, że nic nie znaleziono, grożono mu więzieniem
• W domach członków Partido Obrero Campesino w Granma zjawiła się policja, która groźbami usiłowała ich odwieść od zamiaru zorganizowania kongresu mającego się odbyć 10 lipca 2008. Przesłuchaniom poddano: Salvadora Caballero Aliaga, Gerarda Valentín Mecía Hernándeza, Césara Martína Pelegríno, Viki Boroná Ástigui, Maritza Sánchez Collado i prezesa Alberto Moreno Fonseca.
• Działacz José Hernández López padł ofiarą “actos de repudio” w Arabos, Matanzas. Został zatrzymany pod zarzutem umieszczenia na drzwiach plakatów z hasłem CAMBIO i NO COOPERACION. Za otwartą krytykę rządu odebrano mu “kartę chorych” oraz rozkazano meldować się w każdy piątek na komisariacie policji.

6. Działania uniemożliwiające swobodny przepływ informacji.

• 8 kwietnia 2008 zatrzymano niezależnego dziennikarza Ernesta Corría Cabrera, a następnie pod zarzutem publikowania przez niego nowego biuletynu El Camagüeyano Libre wydalono go z Hawany do Camagüey
• 12 kwietnia 2008 policyjna Służba Bezpieczeństwa przerwała rozmowę telefoniczną działacza Ángela Luisa Gallardo Mena, podczas gdy ten przekazywał stacji radiowej w Miami informacje na temat łamania praw człowieka na Kubie
• 16 kwietnia 2008 strażnicy więzienia Guayabo na Isla de Pinos przerwali rozmowę Rolando Jiménez Posada, gdy ten udzielał informacji Consejo de Relatores na temat warunków w zakładzie
• 18 kwietnia 2008 policja z Manati groziła niezależnemu dziennikarzowi, Maiki Martorell Mayáns. Szef policji postawił go przed władzami rewolucyjnymi, odczytał rozporządzenie dotyczące zarzutu szerzenia niebezpieczeństwa publicznego, a następnie pobrał jego odciski palców i zagroził karą więzienia w przypadku dalszej działalności kontrrewolucyjnej. Akcja miała miejsce po tym, jak w regionie pojawiły się opozycyjne plakaty.

7. Grzywny wymierzone dysydentom

• Ángel Luis Santiesteban Rodés został wezwany do sądu w wyniku odmowy spłaty grzywny w wysokości 3600 peso, którą na niego nałożono za prowadzenie prywatnej działalności związanej z wyrobem cegieł. Głównym powodem pozwu była jednak niechęć Rodés’a do zrezygnowania z członkowstwa w organizacji: Fundación Cubana de Derechos Humanos.
• Prezes “Cooperativa de Ceramistas Independientes” de Isla de Pinos - José Vladimir Araña Rosa został ukarany karą grzywny w wysokości 300 peso za budowę przed domem płotu, którego wysokość przekroczyła 90 centymetrów.

Opracowane przez: People in Need, Praga

Przeł. DS