Wiadomości ogólne
Kuba - kraj ten choć niewielki, to swoimi atrakcjami może obdarzyć nie jedno państwo. Nawet najbardziej wymagający turysta znajdzie tu coś dla siebie, a spędzony na wyspie czas na zawsze pozostawi niezapomniane wspomnienia. Kolonialne zabytki, piękne plaże, podwodny raj dla nurków, urzekające góry, atrakcyjna i dzika natura. Do tego dodajmy chemie tańca i dźwięków salsy, rumby, smak mojito, zapach cygar, radość życia i zabawy na ulicy, fiesty, festiwale i wszechobecny unoszący się erotyzm i mieszkanka gotowa: przed nami Kuba.
Kuba jest państwem o długiej tradycji turystycznej. W latach czterdziestych i pięćdziesiątych XX w. miała opinię wyzwolonego centrum rozrywkowego, z którego atrakcji korzystali głównie amerykańscy turyści. Bawiono się wtedy odwiedzając kasyna, kluby nocne, korzystając z licznych domów publicznych, a w ciągu dnia grano w golfa lub spędzano godziny na słonecznych plażach ze szklanką Bacardi w dłoni lub "bywając" na różnych spotkaniach towarzyskich (pokazy mody, rauty). O tamtych czasach świadczą już tylko legendarne zabawy w Social Club'ie czy sceny z filmu Soy Cuba.
Hawana z promu (fot. tow.)
Obecna Kuba jest ciągle atrakcyjna turystycznie, choć jej piękno dawno zakryte zostało woalem starości i czasu. Udając się na Kubę można więc poznać dwa oblicza wyspy: jedna to świat zamkniętych kurortów hotelowych, gdzie za cenę all inclusive turysta żyje w śnie dobrobytu, lenistwa i niewiedzy, lub drugą, która pokazuje swoje prawdziwe oblicze. Taka Kubę poznamy wybierając się na samotne odkrywanie wyspy, lub uczestnicząc w jednodniowych wycieczkach organizowanych przez miejscowe biura podróży. Tu nie ma już luksusu hoteli i wszechotaczającego dobrobytu. Tu Kuba jest prawda: biedą, zniszczeniem, lecz ciągle i radością, choć czasem nadgryzioną kolonialną perełką. Poza miejscowościami turystycznymi takimi jak Varadero rozpoczyna się więc prawdziwa Kuba - i choć biedna, stłamszona, to nadal czarująca i piękna. Warto jednak przebywając podczas kilkudniowego urlopu w nadmorskim kurorcie dostrzec Kubę prawdziwą, poznać trud życia w tym kraju i nie zamykać oczu na jej prawdziwą sytuację.
Za pamiątkowe zdjęcia trzeba płacić w euro (fot. tow.)
Poniżej przedstawiamy kilka niezbędnych informacji, które każdy wybierający się w podróż na Kubę powinien wiedzieć. Zachęcamy do dzielenia się z redakcją innymi przydatnymi informacjami, które mogą być użyteczne dla innych turystów .
Kuba w faktach| Ludność | ok. 11 mln | | Podział administracyjny | 14 prowincji (provincia) - Camagüey, Ciego de Avila, Cienfuegos, Ciudad de La Habana, Granma, Guantánamo, Holguin, La Habana, Las Tunas, Matanzas, Pinar del Rio, Sancti Spiritus, Santiago de Cuba, Villa Clara oraz jedno municypium specjalne Isla de la Juventud. | | Główne miasta | Hawana, Santiago de Cuba, Camagüey, Holguin, Guantanamo, Santa Clara, Bayamo, Cienfuegos, Pinar del Rio, Las Tunas, Matanzas | | Stolica | Hawana (2,1 mln ludności) | | Ustrój polityczny | republika socjalistyczna, a głową państwa jest prezydent Fidel Castro | | Język | hiszpański | | Flaga |  | | Hymn | Pobierz hymn w formacie mp3 | | Skład etniczny | mulaci - 51%, biali - 37%, czarnoskórzy - 11%, Chińczycy - 1% | | Najwyższy punkt | Pico Turquino, 1974 m n.p.m. |
Kuba to największa wyspa Karaibów, która należy do archipelagu Wielkich Antyli, między Morzem Karaibskim a Zatoką Meksykańską; a od Florydy, Bahamów i Haiti oddzielona cieśninami. Oprócz samej wyspy do Republiki Kubańskiej należy także około 2 tysiące otaczających ją wysepek z największą z nich Isla de la Juventud (Wyspa Młodości). Wybrzeże, które otoczone jest rafami koralowymi, charakteryzuje się zabagnieniem, na którym rosną tajemnicze lasy namorzynowe. Na zachodzie wyspy i na Isla de la Juventud rosną lasy sosny karaibskiej. Pozostałą część wyspy zajmują sawanny z kaktusami i palmami. Bogaty świat faunę reprezentują liczne gatunki owadów, niektóre jadowite jak pająki czarne wdowy, skolopendry i skorpiony. Na półwyspie Zapata, oraz na wyspie de la Juventud żyją krokodyle, a na sawannach legwany. Osobliwością są żółwie morskie o metrowej średnicy skorupy. Rzeki na Kubie są krótkie, lecz liczne - najdłuższą rzeką jest Rio Cauto o długości 340 km. Jeziora jest niewiele, a największe z nich to Ariguanabo, Leche i Tesora.
Viñales (fot. tow.)
Szerokość Kuby to ok. 1200 km. Na zachodzie wyspy ciągnie się łańcuch górski Cordillera de Guaniguanico, składający się z dwóch pasm: Sierra de los Organos (z słynnymi formami krasu tropikalnego, tzw. mogotami, przypominających głowy cukru ) oraz z Sierra del Rosario z najwyższym szczytem tego łańcucha Pan de Guajaibón (772 m n.p.m.). Wzdłuż północnego wybrzeża ciągną się wzgórza Macizo de Guamuchaya z najwyższym szczytem San Juan, a dalej Sierra de Cubitas, Sierra del Cristal, a na południowo-wschodnim wybrzeżu znajduje się największy masyw górski Kuby, potężne góry Sierra Maestra z najwyższym szczytem kraju Torquino. Sama wyspa to obszar nizin, które zajmują około 70 % powierzchni kraju - takie ukształtowanie sprzyja plantacjom upraw trzciny cukrowej i tytoniu (okres zbiorów trzciny przypada na miesiąc czerwiec, a tytoniu od marca do maja).
Klimat Kuby należy do strefy klimatów równikowych wilgotnych. Średnia temperatura stycznia wynosi 22,5°C, a sierpnia - 28°C. Pora deszczowa trwa od maja do października, wtedy też Kubę nawiedzają huragany. Na nizinach średni roczny opad waha się między 600-1200 mm, w górach zaś 2000-2200 mm. Wilgotność powietrza waha się w stosunku do pory suchej i deszczowej od 77 do 82%. Oprac. K.
|